โบเออร์โบเอล (ออกเสียงว่า “บู-เออร์-บูล”) เป็นสุนัขพันธุ์ใหญ่ประเภทมาสทิฟฟ์ที่มีถิ่นกำเนิดใน ประเทศแอฟริกาใต้ ชื่อของพวกมันมาจากภาษาแอฟริคานส์คำว่า “Boer” (ชาวนา) และ “Boel” (สุนัข) สะท้อนถึงบทบาทดั้งเดิมในฐานะ สุนัขเฝ้าฟาร์มและปกป้องครอบครัว จากสัตว์ผู้ล่าขนาดใหญ่ เช่น สิงโตและไฮยีน่า ในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายของแอฟริกา
ด้วยรูปลักษณ์ที่ทรงพลัง ขนาดใหญ่โต และสัญชาตญาณการปกป้องที่แข็งแกร่ง ทำให้โบเออร์โบเอลได้รับการยอมรับในฐานะ สุนัขอารักขาชั้นยอด แต่พวกมันไม่ใช่สายพันธุ์สำหรับผู้เลี้ยงมือใหม่ ต้องการเจ้าของที่มีประสบการณ์ มั่นคง และเข้าใจธรรมชาติของสุนัขพันธุ์ให
โบเออร์โบเอลมีประวัติศาสตร์อันยาวนานตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 พวกมันเกิดจากการผสมข้ามพันธุ์ระหว่างสุนัขสายพันธุ์ยุโรปที่ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวดัตช์ เยอรมัน และฝรั่งเศส อูเกอโนต์นำเข้ามา กับสุนัขสายพันธุ์ท้องถิ่นของแอฟริกา
เชื่อว่าโบเออร์โบเอลมีบรรพบุรุษจากหลายสายพันธุ์:
มาสทิฟฟ์ (Mastiff) – ให้พละกำลังและขนาด
บูลด็อก (Bulldog) – ให้ความกล้าหาญและกรามที่แข็งแรง
สุนัขของชาวบัวร์ (Boer Dog) – สุนัขท้องถิ่นที่แข็งแกร่งทนทาน
โบเออร์โบเอลถูกใช้งานในฟาร์มของแอฟริกาใต้เพื่อ:
ปกป้องครอบครัวและทรัพย์สิน จากสัตว์ป่าและโจร
เฝ้าปศุสัตว์ ในทุ่งหญ้ากว้างใหญ่
เป็นเพื่อนคู่ใจของชาวไร่ชาวนา ในสภาพแวดล้อมที่โดดเดี่ยว
ปัจจุบัน โบเออร์โบเอลยังคงเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งและความจงรักภักดีของแอฟริกาใต้ และได้รับความนิยมไปทั่วโลกในฐานะสุนัขอารักขาและสุนัขครอบครัว
| ลักษณะ | รายละเอียด |
|---|---|
| โครงสร้าง | ใหญ่โต มีกล้ามเนื้อหนาแน่น แข็งแรง ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า |
| หัว | ใหญ่ กว้าง มีรอยย่นบนหน้าผากเมื่อตื่นตัว |
| ปากกระบอก | สั้น (ลักษณะคล้ายมาสทิฟฟ์) กรามล่างอาจยื่นได้เล็กน้อย |
| จมูก | กว้าง สีดำ รูจมูกใหญ่ |
| ดวงตา | สีน้ำตาลเข้ม กลม ขนาดกลาง อยู่ในเบ้าลึก แสดงถึงความตื่นตัวและเฉลียวฉลาด |
| หู | รูปตัววี (V-shaped) ขนาดกลาง ปลายหูมน ห้อยและแนบกับหัว |
| คอ | แข็งแรง มีเหนียง (dewlap) เล็กน้อย |
| หาง | โคนหนา ปลายเรียว (นิยมไว้หางธรรมชาติ ปัจจุบันการตัดหางถูกต่อต้านในหลายประเทศ) |
| ขน | สั้น เรียบ หนาแน่น เป็นมันเงา |
| เพศ | ส่วนสูง (เฉลี่ย) | น้ำหนัก (เฉลี่ย) |
|---|---|---|
| เพศผู้ | 64-68 cm (25-27 in) | 65-80 kg (143-176 lb) |
| เพศเมีย | 59-65 cm (23-25.5 in) | 55-70 kg (121-154 lb) |
โบเออร์โบเอลมีสีขนที่หลากหลาย:
สีแดงอ่อนถึงแดงเข้ม (Mahogany)
น้ำตาล (Brown)
กวาง (Fawn/Cream)
ลายเสือ (Brindle) – อาจมีลวดลายแทรก
อาจมีหน้ากากสีดำ (Black Mask) บนใบหน้า
สีดำ – รับรองโดย SABBS แต่ KUSA ไม่รับรอง
อาจมีแต้มขาว ที่อกหรือปลายเท้า (Irish Marked)
โบเออร์โบเอลมีบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์: กล้าหาญ มั่นคง ซื่อสัตย์ แต่ต้องอยู่ภายใต้การนำที่ถูกต้อง
| ด้านนิสัย | รายละเอียด |
|---|---|
| ต่อครอบครัว | ซื่อสัตย์และรักใคร่ อย่างลึกซึ้ง รักที่จะอยู่ใกล้ชิดกับคนในครอบครัว เป็นมิตรกับเด็กๆ หากเติบโตมาด้วยกัน |
| ต่อคนแปลกหน้า | ระแวดระวัง (Wary) และห่างเหิน ไม่เป็นมิตรทันที มีสัญชาตญาณการปกป้องสูง จะปกป้องครอบครัวเมื่อถูกคุกคาม |
| ต่อสัตว์อื่น | หากได้รับการเข้าสังคม (socialization) ตั้งแต่เด็ก จะเข้ากับสุนัขตัวอื่นและสัตว์เลี้ยงได้ดี |
| ความฉลาด | ฉลาดมาก (High Intelligence) เรียนรู้ได้เร็ว ชอบทำงาน มีความต้องการที่จะทำให้เจ้าของพอใจ (willingness to please) |
| ความดื้อรั้น | มีความเป็นตัวของตัวเองสูง อาจดื้อ (Stubborn) และทดสอบขีดจำกัดหากเจ้าของไม่มั่นคง |
| พลังงาน | ระดับพลังงานปานกลางถึงสูง ชอบทำกิจกรรมและมีระเบียบวินัย |
| การเห่า | เห่าในระดับปานกลาง (Moderate) จะเห่าเมื่อมีสิ่งผิดปกติและเพื่อเตือนภัย |
หัวใจสำคัญ: นิสัยของโบเออร์โบเอลขึ้นอยู่กับ การฝึกฝนและการเข้าสังคม (Socialization) เป็นอย่างมาก หากได้รับการเลี้ยงดูอย่างถูกต้อง พวกมันจะเป็นสุนัขที่มั่นคงและน่าไว้ใจ แต่หากขาดการชี้นำที่ดี พฤติกรรมก้าวร้าวและหวงถิ่นจะกลายเป็นปัญหาใหญ่
ต้องการอยู่ใกล้ชิดครอบครัว การปล่อยให้อยู่ตามลำพังนานๆ จะทำให้เกิดความเครียดและพฤติกรรมทำลายข้าวของ
มีสัญชาตญาณการปกป้องที่แข็งแกร่งมาก จะไม่ยอมให้ใครเข้าบ้านโดยที่คุณไม่อยู่ เว้นแต่จะรู้จักเป็นอย่างดี
ขี้อ้อนและขี้เล่นกับคนในครอบครัว ชอบเล่นเกมที่ท้าทาย
| ด้าน | รายละเอียด |
|---|---|
| ระยะเวลา | อย่างน้อยวันละ 1.5 – 2 ชั่วโมง |
| ประเภทกิจกรรม | • เดินเร็วหรือวิ่งเหยาะๆ • การลากน้ำหนัก (Weight Pull) • Agility, Obedience, Rally • ว่ายน้ำ • เกมใช้สมอง เช่น ของเล่นไขปริศนา (Puzzle Toys) |
| ข้อควรระวัง | • สำหรับลูกสุนัข: ออกกำลังกายอย่างควบคุม ไม่หักโหม เพื่อป้องกันปัญหาข้อต่อในอนาคต • อายุที่เหมาะสมสำหรับการออกกำลังกายเต็มที่: 18-24 เดือน • ห้ามออกกำลังกายหลังกินอาหารทันที เสี่ยงต่อภาวะท้องอืดเฉียบพลัน (Bloat) |
โบเออร์โบเอลเป็นสุนัขที่ต้องการการ กระตุ้นทั้งร่างกายและจิตใจ หากขาดกิจกรรม พวกมันจะเบื่อและอาจกลายเป็น “นักทำลายล้าง” ข้าวของเครื่องใช้
| ด้าน | คำแนะนำ |
|---|---|
| ความยาก | ต่ำมาก (Low Maintenance) – เป็นข้อดีของสายพันธุ์นี้ |
| การแปรงขน | สัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง ด้วยแปรงนวมยางหรือ Slicker Brush เพื่อกำจัดขนที่ตายแล้วและกระจายน้ำมันบนผิวหนัง |
| การผลัดขน | ระดับปานกลาง (Moderate Shedding) จะผลัดขนมากในช่วงเปลี่ยนฤดู |
| การอาบน้ำ | ทุก 2-3 เดือน หรือเมื่อสกปรก ใช้แชมพูสำหรับสุนัขโดยเฉพาะ |
| การดูแลอื่นๆ | • ทำความสะอาดหู ทุก 1-2 สัปดาห์ เพราะหูหย่อน • ตัดเล็บ ทุก 3-4 สัปดาห์ • แปรงฟัน เป็นประจำ (อย่างน้อยสัปดาห์ละ 3 ครั้ง) เพื่อป้องกันโรคฟัน |
| ด้าน | คำแนะนำ |
|---|---|
| คุณภาพอาหาร | อาหารสุนัข คุณภาพสูง สำหรับพันธุ์ใหญ่ (Large/Giant Breed) โดยเฉพาะสูตรสำหรับลูกสุนัขพันธุ์ใหญ่ (เพื่อควบคุมการเจริญเติบโต) |
| ปริมาณ | ขึ้นอยู่กับน้ำหนัก, อายุ, และระดับกิจกรรม (โดยเฉลี่ย 4-6 ถ้วย/วัน แบ่งเป็น 2 มื้อ) |
| สารอาหารเสริม | อาหารที่มี กลูโคซามีน (Glucosamine) และ คอนดรอยติน (Chondroitin) ช่วยบำรุงข้อต่อ |
| ข้อควรระวัง | • ห้ามให้อาหารมื้อใหญ่เพียงมื้อเดียว แบ่งเป็น 2 มื้อต่อวัน เพื่อลดเสี่ยง GDV (Bloat) • ควบคุมน้ำหนักอย่างเคร่งครัด อย่าให้อ้วนเกินไป |
| ปัจจัย | ความเหมาะสม |
|---|---|
| พื้นที่อยู่อาศัย | ไม่เหมาะกับคอนโดหรืออพาร์ตเมนต์ ต้องการบ้านที่มี สนามหญ้ากว้างขวางและรั้วสูงแข็งแรง |
| รั้ว | ต้องแข็งแรง สูงอย่างน้อย 1.8-2 เมตร และฝังลึกพอควร เพราะพวกมันมีพละกำลังมหาศาล |
| อุณหภูมิ | ปรับตัวได้ดีในสภาพอากาศปานกลาง แต่ขนสั้นทำให้ ไม่ทนต่อความหนาวเย็นจัด ควรมีที่กำบังเมื่ออยู่นอกบ้าน |
| ความเป็นส่วนตัว | ต้องการพื้นที่เป็นอาณาเขตของตัวเอง |
| การอยู่ตามลำพัง | เบื่อง่าย (Bores easily) และอาจก่อความวุ่นวายหากถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวเป็นเวลานาน |
โดยรวมถือว่าเป็นสายพันธุ์ที่แข็งแรง แต่ก็มีโรคทางพันธุกรรมที่ควรระวัง:
สะโพกเสื่อม (Hip Dysplasia): พบได้บ่อยในสุนัขพันธุ์ทำงาน ควรซื้อจากผู้เพาะพันธุ์ที่ตรวจสุขภาพพ่อแม่พันธุ์แล้ว
หูหนวก (Deafness): พบได้บ่อยในสายพันธุ์นี้ โดยเฉพาะในสุนัขสีขาวหรือสีน้ำเงิน ควรตรวจ (BAER Test) ตั้งแต่ยังเป็นลูกสุนัข
จอประสาทตาเสื่อม (Progressive Retinal Atrophy): โรคทางพันธุกรรมที่นำไปสู่การตาบอด
โรคอ้วน (Obesity): แม้จะชอบวิ่ง แต่ถ้าได้รับอาหารมากเกินไปก็อ้วนได้ ซึ่งจะ加重ปัญหาข้อต่อ
ตารางสรุปข้อมูลสุขภาพและโรคที่พบบ่อย:
โบเออร์โบเอลเป็นสุนัขที่ ค่อนข้างแข็งแรง (Hardy Breed) เนื่องจากถูกคัดเลือกพันธุ์ให้ทนทานต่อสภาพอากาศที่โหดร้ายของแอฟริกา[m อย่างไรก็ตาม ด้วยขนาดที่ใหญ่โต ทำให้พวกมันมีแนวโน้มที่จะเกิดโรคเฉพาะบางชนิด:
| โรค | ความเสี่ยง | การป้องกัน/การทดสอบ |
|---|---|---|
| Hip & Elbow Dysplasia | ปานกลางถึงสูง | การตรวจ X-ray สะโพกและข้อศอก (OFA/PennHIP) |
| Gastric Dilatation-Volvulus (Bloat) | สูงมาก (อันตรายถึงชีวิต) | ให้อาหารวันละ 2 มื้อ, งดวิ่งหลังกิน, ควรทำ Gastropexy (การเย็บกระเพาะ) ตอนทำหมัน |
| Dilated Cardiomyopathy (DCM) | ปานกลาง (ทางพันธุกรรม) | screening จากสัตวแพทย์โรคหัวใจ |
| Entropion/Ectropion | ปานกลาง | การตรวจดวงตา, รักษาด้วยการผ่าตัด |
| โรคอ้วน (Obesity) | สูง | ควบคุมปริมาณอาหารและออกกำลังกายสม่ำเสมอ |
| Cruciate Ligament Rupture (ACL ฉีก) | ปานกลาง | ควบคุมน้ำหนัก, ออกกำลังกายพอดี |
โบเออร์โบเอลมีอกลึก (Deep-chested) ทำให้มีความเสี่ยงสูงมากต่อภาวะนี้
สัญญาณอันตรายที่ต้องพาส่งสัตว์แพทย์ทันที:
ท้องป่อง ตึง (Distended abdomen)
อาเจียน但没有อะไรออกมา (Retching without vomit)
น้ำลายไหล
กระสับกระส่าย
หายใจเร็ว
การป้องกัน: แบ่งอาหารเป็นมื้อเล็กๆ 2 มื้อต่อวัน, งดออกกำลังกายหนักหลังกิน, พิจารณาทำ Gastropexy กับการทำหมัน
เป็นโรคทางพันธุกรรมที่กระดูกข้อต่อไม่พัฒนาตามปกติ ส่งผลให้เดินกะเผลกและเจ็บปวดในระยะยาว ควรซื้อจากผู้เพาะพันธุ์ที่ตรวจสุขภาพพ่อแม่พันธุ์แล้ว
โรคหัวใจที่กล้ามเนื้อหัวใจอ่อนแรง สูบฉีดเลือดได้น้อยลง อาจมีอาการซึม, อ่อนเพลีย, ไอ, ท้องบวม ในระยะแรก
Entropion: หนังตางอเข้า ขนตาไประคายเคืองลูกตา
Ectropion: หนังตาหย่อนยาน แอ่งน้ำ สกปรก ระคายเคืองได้
การฝึกโบเออร์โบเอลเป็นเรื่องที่ ไม่สามารถละเลยได้เด็ดขาด หากขาดการฝึกที่ถูกต้อง พวกมันจะกลายเป็นสุนัขที่ควบคุมไม่ได้เนื่องจากขนาดและพละกำลังมหาศาล
| หลักการ | รายละเอียด |
|---|---|
| เริ่มแต่เล็ก | ต้องเริ่มฝึกตั้งแต่ยังเป็นลูกสุนัข (8-12 สัปดาห์) ยิ่งช้า ยิ่งยากและอันตราย |
| ความสม่ำเสมอ | ทุกคนในบ้านต้องใช้ คำสั่งและกฎเกณฑ์เดียวกัน |
| การเสริมแรงทางบวก | ใช้ ขนม, คำชม, ของเล่น เป็นรางวัล ห้ามใช้ความรุนแรงหรือตะคอก เพราะจะทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจ |
| ความเป็นผู้นำ | คุณต้องเป็น ผู้นำที่มั่นคง (Confident Leader) โบเออร์โบเอลจะเคารพเฉพาะผู้ที่แข็งแกร่งกว่าทางจิตใจ |
| ความอดทน | พวกมันดื้อและอาจทดสอบคุณ ต้องอดทนและหนักแน่น |
นี่คือ ปัจจัยที่กำหนดความสำเร็จสูงสุด ในการเลี้ยงโบเออร์โบเอล
สิ่งที่ต้องทำในช่วง 3-16 สัปดาห์:
พาไปพบปะ ผู้คนที่หลากหลาย (ชาย, หญิง, เด็ก, คนใส่หมวก/แว่น, คนผิวสีต่างกัน)
พาไปเจอ สุนัขอื่นที่สงบและฉีดวัคซีนแล้ว
พาไปสัมผัส สถานที่และเสียงต่างๆ (ถนนคนพลุกพล่าน, รถไฟ, เสียงดัง)
ให้พวกเขา ถูกจับต้องตามร่างกาย (อุ้งเท้า, ปาก, หู, ท้อง) เพื่อให้ชินกับการตรวจร่างกายจากสัตวแพทย์ในอนาคต
หากโบเออร์โบเอลไม่ผ่านการขัดเกลาทางสังคมที่ดี พวกมันจะหวาดระแวงคนแปลกหน้าอย่างรุนแรงและกลายเป็นสุนัขอันตราย
คำสั่งที่ควรสอนเป็นลำดับแรก:
นั่ง (Sit) – สร้างสมาธิ
นอนลง (Down) – ควบคุมอารมณ์
คอย/อยู่ (Stay) – สร้างวินัย
มา (Come/Recall) – ฝึกให้ได้ผลดีที่สุด เนื่องจากพวกมันอาจวิ่งไล่
ปล่อย (Drop it/Leave it) – ควบคุมสัญชาตญาณการกัดและการปกป้อง
เข้ากรง (Crate) – สร้างพื้นที่ปลอดภัย
โบเออร์โบเอลชอบกิจกรรมที่ท้าทายและได้ใช้ทั้งร่างกายกับสมอง:
Competitive Obedience – การแข่งขันการเชื่อฟังคำสั่ง
Rally Obedience
Weight Pull – การลากน้ำหนัก (ใช้สัญชาตญาณการทำงาน)
Agility – ความว่องไว
Protection Sports – กีฬาป้องกัน (ต้องมีผู้เชี่ยวชาญ)
Therapy Work – งานบำบัด (สำหรับที่อารมณ์มั่นคง)
ผู้มีประสบการณ์เลี้ยงสุนัขพันธุ์ใหญ่และสุนัขอารักขา (ไม่เหมาะกับมือใหม่เด็ดขาด)
เจ้าของที่มั่นคง มีความเป็นผู้นำสูง เข้มแข็ง เด็ดขาด แต่ยุติธรรม
บ้านที่มี พื้นที่กว้างขวาง รั้วสูงแข็งแรง และไม่อยู่ในเมืองที่มีประชากรหนาแน่น
ผู้ที่ต้องการสุนัขอารักขาที่แท้จริง ไม่ใช่แค่สัตว์เลี้ยงน่ารัก
ครอบครัวที่ มีเวลาพาออกกำลังกายและเข้าสังคม อย่างน้อยวันละ 1.5-2 ชั่วโมง
ผู้ที่สามารถใช้จ่ายในการดูแลสุขภาพ ที่อาจสูงกว่าสายพันธุ์เล็ก
มือใหม่ ที่ไม่เคยเลี้ยงสุนัขมาก่อน
ผู้ที่อาศัยใน คอนโด อพาร์ตเมนต์ หรือบ้านเช่าเล็กๆ
ผู้ที่ไม่กล้าแสดงความเป็นผู้นำ หรือเจ้าของที่ใจอ่อน ขี้กลัว
ครอบครัวที่มี เด็กเล็กมากๆ โดยไม่มีผู้ใหญ่คอยควบคุมตลอดเวลา (เพราะขนาดตัวใหญ่)
ผู้ที่ ไม่มีเวลาพาออกกำลังกาย และไม่มีเวลาฝึกฝน
ผู้ที่มีคนแปลกหน้าเข้ามาบ้านบ่อยๆ (สุนัขจะเครียด)
โบเออร์โบเอลคือ “ยักษ์ใหญ่ผู้พิทักษ์” ที่ซื่อสัตย์และน่าเกรงขาม การเลี้ยงพวกเขาไม่ใช่การเลี้ยงสุนัขธรรมดา แต่เป็นการสร้าง พันธมิตรผู้ปกป้อง ที่ต้องอาศัยความเข้าใจ ความสม่ำเสมอ และความรับผิดชอบสูง หากคุณตอบสนองความต้องการของพวกเขาได้ คุณจะได้เพื่อนที่จงรักภักดีและกล้าหาญที่สุดตัวหนึ่ง
การทำหมัน: ควรทำหมันเมื่ออายุประมาณ 12-18 เดือน (หลังร่างกายเจริญเต็มที่) เพื่อลดความเสี่ยงมะเร็งบางชนิดและพฤติกรรมก้าวร้าว
อุปกรณ์: ควรใช้สายรัดอก (Harness) แทนปลอกคอ เพราะปลอกคออาจทำร้ายหลอดลมและการหายใจได้ เนื่องจากพวกมันมีแรงดึงสูง
ของเล่น: กรามของโบเออร์โบเอลแข็งแรงมาก พวกมันสามารถ ทำลายของเล่นทั่วไปได้ง่าย ควรเลือกของเล่นที่ทนทานเป็นพิเศษ เช่น Kong หรือยางแข็ง
สถานะทางกฎหมาย: โบเออร์โบเอล ถูกห้ามเลี้ยงหรือมีข้อจำกัด ในบางประเทศ (เช่น เดนมาร์ก, โรมาเนีย, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นต้น) เนื่องจากถูกจัดประเภทเป็นสุนัขอันตราย ควรตรวจสอบกฎหมายในพื้นที่ของคุณก่อนตัดสินใจเลี้ยง
อาร์เจนไทน์ ปิล่า (ชื่อภาษาสเปน “El Perro Pila” แปลว่า “สุนัขไร้ขน”) เป็นสุนัขพันธุ์ไร้ขนขนาดเล็กที่มีต้นกำเนิดจากทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอาร์เจนตินา พวกมันเป็นหนึ่งในสามสายพันธุ์สุนัขไร้ขนพื้นเมืองของทวีปอเมริกาใต้ ร่วมกับ เปรูเวียน อินคา ออร์คิด (Peruvian Inca Orchid) และ โซโลอิตซ์ควินท์ลี (Xoloitzcuintle) ซึ่งเชื่อว่ามีบรรพบุรุษร่วมกัน
แคตเทิล ด็อก หรือที่รู้จักกันในชื่อ บลู ฮีลเลอร์ (Blue Heeler) หรือ เรด ฮีลเลอร์ (Red Heeler) เป็นสุนัขพันธุ์ขนาดกลางที่มีต้นกำเนิดจาก ประเทศออสเตรเลีย พวกมันถูกพัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 19 เพื่อใช้งานในการต้อนฝูงวัวในภูมิประเทศที่สมบุกสมบัน ด้วยความฉลาดอันเป็นเลิศและพละกำลังที่เหลือล้น ทำให้แคตเทิล ด็อกได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในสายพันธุ์สุนัขที่ มีความฉลาดมากที่สุดในโลก
การฝึกสุนัขพันธุ์ดุ (เช่น พิทบูล เทอร์เรีย, ร็อตไวเลอร์, คอเคเซียน เชพเพิร์ด, โดเบอร์แมน พินเชอร์ ,ฟิลา บราซิลเลโร,บางแก้ว,บูลล์เทอร์เรีย,อเมริกัน พิทบูลล์ เทอร์เรีย,ไทยหลังอาน) เป็นเรื่องที่ต้องอาศัย ความรู้ ประสบการณ์ ความอดทน และความรับผิดชอบสูง เป้าหมายไม่ใช่การทำให้สุนัข “ดุขึ้น” แต่คือการ ควบคุมและชี้นำสัญชาตญาณ ให้อยู่ในกรอบที่ปลอดภัยและเหมาะสม
กุลล์ ดองเป็นสุนัขพันธุ์ใหญ่ที่มีต้นกำเนิดจาก ประเทศปากีสถานและอินเดียตอนเหนือ พวกมันเกิดจากการผสมระหว่าง กุลล์ เทอร์เรียร์ (Gull Terrier) กับ บูลลี่ กุตตะ (Bully Kutta) เพื่อให้ได้สุนัขที่มี พละกำลัง ขนาดใหญ่ ความเร็ว และความว่องไว ครบครัน
ไซบีเรียน ฮัสกี้เป็นสุนัขลากเลื่อนขนาดกลางที่มีต้นกำเนิดจาก ไซบีเรียตะวันออกเฉียงเหนือ พวกมันถูกพัฒนาโดยชาว ชุคชี (Chukchi) ซึ่งเป็นชนเผ่าเร่ร่อนในแถบอาร์กติก เพื่อใช้ในการลากเลื่อนในระยะทางไกลและสภาพอากาศที่หนาวเย็นจัด ด้วยรูปลักษณ์ที่สง่างาม ดวงตาสีฟ้าสดใส และบุคลิกที่เป็นมิตร ทำให้ฮัสกี้กลายเป็นหนึ่งในสายพันธุ์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก
ฟิลา บราซิลเลโร หรือ “Brazilian Mastiff” เป็นสุนัขพันธุ์ยักษ์ที่มีต้นกำเนิดจากประเทศบราซิล พวกมันถูกพัฒนาขึ้นเพื่อเป็น สุนัขทำงานอเนกประสงค์ ในไร่และฟาร์มขนาดใหญ่ ทั้งต้อนวัว ป้องกันปศุสัตว์จากเสือจากัวร์และนักล่าอื่นๆ รวมถึงไล่ตามทาสหลบหนีในยุคอาณานิคม ด้วยความภักดีอย่างแรงกล้า ทำให้มีคำกล่าวในบราซิลที่ว่า “ซื่อสัตย์เหมือนฟิลา” (faithful as a Fila)