ต้นกำเนิดโบราณ

• ไทยหลังอานพัฒนามาตามธรรมชาติใน ภาคตะวันออกของประเทศไทย โดยเฉพาะแถบ เทือกเขาพนมดงรัก

• มีอายุยาวนานกว่า 300-400 ปี บางข้อมูลระบุว่าอาจยาวนานกว่านั้น

• พัฒนาขึ้นโดยชุมชนท้องถิ่นเพื่อใช้เป็น:

  • สุนัขล่าสัตว์ (หมูป่า เก้ง)

  • สุนัขเฝ้าบ้าน

  • สุนัขคาบสิ่งของ

การแยกตัวตามภูมิศาสตร์

• ภูมิประเทศที่เป็นเทือกเขาและการคมนาคมทำให้สายพันธุ์นี้ถูกแยกตัวและพัฒนามาอย่างโดดเดี่ยว

• ส่งผลให้รักษาความบริสุทธิ์ของสายพันธุ์ได้เป็นอย่างดี

ช่วงวิกฤติใกล้สูญพันธุ์

• ความนิยมสุนัขต่างประเทศและการขยายตัวของเมือง ทำให้จำนวนไทยหลังอานลดลงอย่างมาก

• ในช่วงทศวรรษ 1970 อยู่ในสถานะ ใกล้สูญพันธุ์

การฟื้นฟูและรับรอง

• พ.ศ. 2518: สมาคมผู้เลี้ยงสุนัขแห่งประเทศไทย (SKC) เริ่มบันทึกและฟื้นฟูสายพันธุ์

• พ.ศ. 2536: สหพันธ์สุนัขระหว่างประเทศ (FCI) รับรองอย่างเป็นทางการ

• พ.ศ. 2540:  American Kennel Club (AKC) รับรองในกลุ่ม Foundation Stock Service

สถานะปัจจุบัน

• ยังคงเป็น สายพันธุ์ที่หาชมได้ยาก นอกประเทศไทย

• กำลังได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นในต่างประเทศ

• ยังคงรักษาสภาพพันธุ์โบราณได้เป็นอย่างดี